Het weer, alweer regen, en Kerstmis

“Normaal” gesproken vriest het in december, in Noorwegen, en nog niet zo zuinig ook. “Normaal” gesproken ligt er een dik pak sneeuw. Zo dus:

Snow

Foto: genomen op 22 december 2012, enkele honderden meters verderop, dan waar ik woon. Omgeving Storåne rivier.

.

Dit jaar is “normaal” dat het af en toe matig vriest voor Noorse begippen, en dat betekent maximaal min veertien graden Celsius, en: dat die perioden met matige vorst zich afwisselen met een plotselinge dooi door veel te warme lucht. Inmiddels zitten we voor de derde keer sinds november in zo’n fase. Foto onder: screenshot van het Noors meteorologisch instituut. Geel is temperaturen boven nul, tot zelfs plus tien. Blauw is vorst. Lichtblauw is nawelijks onder nul. Je ziet dat de hele westkust van Noorwegen temperaturen boven nul vertoont, tot zelfs boven het allernoordelijkste deel van Noorwegen, de Noordpoolcircel.

Weather20December

Het sneeuwt nu dus niet. Het regent. Ht pak met onlangs gevallen nieuwe sneeuw smelt alweer, alweer heel snel, en wat plat gereden sneeuw was, is nu een ijsbaan. Spekglad. Dit voelt en is helemaal niet goed.

.

Kou in Nederland en kou in Noorwegen.

Voor ik naar Noorwegen vertrok wist ik eigenlijk niets over koude winters, en koud voor Nederlandse begrippen is nauwelijks vorst. Meestal zelfs temperaturen boven nul. Met veel natte kou, waterkou, en omdat ik zelfs min dertig ervaren heb hier, waar ik woon, weet ik dus ook dat plus zes in Nederland veel kouder aanvoelt dan min dertig in Noorwegen. Sneeuw brengt een ander gevoel. Vorst kan intens zijn, maar brengt droge lucht. Bovendien went je lichaam aan kou en merk je dat het naarmate je langer in een koud land woont je lichaam heel snel reageert op kou. Die kou, nogmaals, is gezonde kou. Nederlandse kou is heel erg ongezond. Die dringt door tot in je botten, zo helemaal anders dan de kou van diep onder nul.  Foto’s van Noorse winters.

.

Dieren in de kou, of juist in de onnatuurlijke warmte

Ik denk bij dit regenweer nu ook aan de Noorse dieren, die gewend zijn te leven met intense kou, sneeuw, maar niet met regen, die ijskoud is en diep doordringt in hun vacht. Of veren. De foto hieronder is genomen op Svalbard, en toont een ijsbeer, die vermagerd is, zichtbaar lijdt onder de vreselijke gevolgen van de klimaatveranderingen. Artikel.

polar-bear-tragedy-svalbard-norway-1-889x592

.

Normaal gesproken zie je eind november geen vogels meer in zwermen vliegen richting noorden. Dit jaar wel. Is het daar warmer aan het worden? Dat is zeker zo, de feiten bewijzen dat. Maar of het er dan aangenaam is voor vogels, ik weet het niet. Ze zijn van slag. Het weer is van slag.

.

Klimaatveranderingen 

Wie kan dit stoppen? Het is al veel te lang gaande en ik herinner me een winter in de jaren zeventig van de vorige eeuw waarin het met Kerstmis bijna zeventien graden was, in Brabant. Ik vond dit raar (en herinner me het daarom nog steeds), maar blijkbaar was ik de enige. Zo is er al heel lang veel en veel meer aan opmerkelijke veranderingen gaande maar niemand die je erover hoorde, langer dan een minuut. Om het daarna te vergeten.

.

Grondwaterpeil en verzakkingen van steden

Ook werd er nogal lacherig gereageerd over het grondwaterpeil, dat almaar zakte. Het blijkt nu echter wereldwijd zo te zijn dat enorme steden massief aan het zakken zijn, variërend tot inmiddels één tot meer meters! Juist door de verlaging van het grondwaterpeil. Dit is ontstaan door het overmatig gebruik van watervoorraden uit de aarde onder de stad. Geen enkele wetenschapper die hierover nagedacht heeft vóór het te laat was. Wat voor mensen zitten er in de regeringen, overal? Hebben die wel ooit ergens echt over nagedacht, verder dan over geld en winst maken?

.

Lawine in Svalbard

Gisteren was er een bericht over het Noorse Arctisch eiland Svalbard. Een lawine heeft daar een enorme ravage aangericht in een dorpje. “Normaal” gesproken komen die daar nooit voor. Waardoor is die lawine ontstaan? Door smelten van onderlagen waardoor een pak sneeuw aan het schuiven gaat. Foto: Svalbardposten De lawine was enkele honderden meters breed.

.

Avalanche

.

Waardoor smelt het daar, in het Arctische gebied, in een tijd van het jaar dat het daar ver, heel ver onder nul moet zijn? Wanneer je kijkt (op de screenshot foto) naar de warmte van de golfstroom die langs de kust van Noorwegen opwaarts stroomt dan zie je dat de temperaturen ver boven nul zijn en de warmte van dit zeewater komt uiteraard ook, via de warme lucht die het creëert, landinwaarts en doet daar zijn werk. Ook in het Arctische gebied.

.

Kerstmis

Hetgeen er allemaal gebeurt hier, en overal in de wereld, al het nieuws bij elkaar, vooral de feiten over de klimaatverandering, de ontkenning die er nog steeds heerst hierover, de ISIS aanslagen,  en meer zwaar te behappen werkelijkheden, hebben zoveel moeilijk te verwerken emoties bij mij losgemaakt dat ik geen Kerstmis meer wil vieren in de vorm zoals die vanaf de jaren vijftig gebruikelijk is geworden.

Ik deed in feite al lang niet meer mee met de van USA overgenomen koop- en eetgekte. Het is in feite weer een heidens feest, zoals voor de tijd die ene mens geboren werd waar het Kerstfeest later omheen is gebouwd. Dit heidens feest, Kerstmis (Winter Solstice), is meer en meer gevoed door de commercie, en het echte kerstgebeuren totaal onder de voet gelopen. Het is alles behalve vrede brengend, alleen bevrediging van hebzucht. De hele maand lopen mensen zich te pletter naar en in winkels, zijn gestresset door alles wat er zoal moet voor kerst, aan welke verplichtingen en verwachtingen er allemaal voldaan moet worden om het “Kerstmis” te laten zijn en mensen “gelukkig” te maken: “Gelukkig Kerstfeest”. Ik heb hier ook volop aan meegedaan, en weet dus hoe dat werkt.

Kerstmis is vrede. Voor mij. Stilte. Dat probeer ik iedere dag weer te creëren. Met een eenvoudige levensstijl, eenvoudig maar gezond voedsel, water uit de kraan, warmte in huis, een dak boven mijn hoofd, en wetend dat dit rijkdom is. Er hoeft niet meer bij. Het is iedere dag een taak om er Kerstmis van te maken, vrede, balans, innerlijke stilte, en alles wat daartoe bijdraagt.

winter

.

Verder probeer ik mijn bijdrage te leveren aan stilte en natuurlijkheid via mijn blog over alternatieve gezondheidszorg, bewustzijn, geestelijke kennis en natuurlijk genezen.

Sinds enkele weken ben ik druk bezig al mijn oude posts (berichten) uit het originele Multerland blog, dat bestaat sinds september 2010, te verhuizen naar een nieuwe plek, omdat het oude blog te veel technische problemen veroorzaakte. Het is nog niet klaar  maar in geval je geïnteresseerd bent kun je het hier vinden.

Mijn persoonlijke kerstwens, een wens van alle dagen en iedere nieuwe dag:

Vrede, moge er vrede komen, op onze aarde. Inzicht, moge er inzicht komen in wat natuur is, wie we zijn, als mens, hoe een en ander “werkt” in ons. Hoe we kunnen bijdragen aan een betere wereld, door bij onszelf te beginnen. Binnenin.

De hierna volgende meditatieve video is gevuld met de klanken van Tibetaans klankschalen. Deze klanken hebben een diepe inwerking en creëren een innerlijke schoonmaak, een heling. Er ontstaat vrede.

.

Over Antoinette

Geboren in Nederland in 1948; volgde de opleiding Leraar Basisonderwijs aan de Kweekschool in Veghel, en rondde die af in 1968; via allerlei paden en wegen leidden geestelijke verdiepingen tot een andere visie op zijn en welzijn, en naar een nieuwe taak: de alternatieve gezondheidszorg. Verhuizing naar Noorwegen volgde in 2010.
Dit bericht werd geplaatst in Klimaatverandering, Natuur, Nederland, Noorwegen, Reizen, Vrede, Winter en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.