Beschouwingen

.
Dit blog heeft diverse bladzijden (zie hier boven) en één ervan is “beschouwingen”. Dit schrijven is een eerste bijdrage daaraan.
Een beschouwing is, zo begrijp ik bij het inlezen voor dit onderwerp, een tekst die een onderwerp benadert, toelicht, vanuit diverse oopunten, om dan tenslotte tot een logische conclusie of uitkomst te komen die kan bijdragen tot de meningsvorming van de lezer. Het is iets anders dan een betoog, waarbij de tekst duidelijk een eigen mening voorop stelt, en doel is de lezer te overtuigen van die mening. Geen van beide benaderingen passen bij dat wat ik eigenlijk wil met de bladzijden die ik ga vullen, voor het hoofdstuk beschouwingen.
Het enige wat ik ermee voor ogen heb is iets over mijzelf te vertellen, over hoe ik de dingen of fenomenen beschouw, aanschouw, zie, doorvoel, of schouw zonder iemand iets op te willen dringen.
Het werkwoord schouwen is, zo lijkt wel, verdwenen want ik kon het nergens vinden, moest daarvoor een omweg volgen, maar het is een bestaand woord, ouderwets misschien, en wie weet rijp om opnieuw in gebruik te worden genomen. Schouwen is gerelateerd aan mystiek. Taoisme is al een tijdje een “hype” en in feite is taoisme ook “schouwen”. Ook deep ecology is (heel) diep schouwen in de realiteit van de verschijnselen. Deep ecology is niet nieuw meer (van 1973) doch onbekend bij het grote publiek. Arne Næss is de grondlegger. Ook Carl Gustav Jung was een schouwer, via zijn eigen doorgeworstelde levensprocessen. En ook Etty Hillesum. Er zijn er zo veel. We zijn uiteindelijk allemaal ook schoúwers, maar om te schouwen heb je rust en tijd nodig en dat ontbreekt er bij de meesten aan. Dat is jammer. Men blokkeert zo voor zichzelf de weg naar dieper, voller en rijker. Of loopt er zelfs bewust voor weg.

Arne-Naess-Peter_MejlaenderFoto (Petter Mejlænders): Arne Næss in zijn laatste jaren. Hier schouwend met gesloten ogen.

.
Conclusie: Ondanks alle uitleg over wat beschouwingen en betogingen zijn, vermoed ik dat hetgeen ik schrijf op het ene moment meer dit of juist dat, “welbeschouwd” een mengeling van beschouwingen, betogingen en schouwen zal zijn. Ik noem het hoe dan ook gewoon: beschouwingen.
Belangrijke toevoeging hierbij is dat iedere beschouwing een verwoorden is van wat ik op dat specifieke moment in mijn leven zo zie en neerschrijf, vastleg. Een beschouwing is dus een momentopname, welke een theorie of filosofie kan zijn, gebaseerd op rationeel denken, bewust doorvoelen en schouwen, een doorleefde ervaring of een eeuwigheidservaring. Zelfs een doorleefde ervaring kan later echter meer afstandelijk bekeken worden, en dieper doorzien. Een eeuwigheidservaring hoeft nooit herzien te worden omdat die een waarheid bevat die alles overstijgt en onbetwistbaar is.
Etty Hillesum heeft een dagboek nagelaten dat vol staat met die eeuwigheidsmomenten, neergeschreven tijdens haar leven in Amsterdam, en in transitiekamp Westerbork, nog voor zij vandaaruit met de trein naar Auschwitz getransporteerd werd, om vermoord te worden in een gaskamer. Hier volgt zo’n eeuwigheidservaring, die Etty Hillesum beleefd en neergeschreven heeft in kamp Westerbork, toen, in 1943. Het is een eeuwigheidservaring, die de dood overstijgt. Zo zie ik dat.

“Soms, wanneer ik ergens in een uithoek sta van het kamp, mijn voeten geplant op de aarde, mijn ogen gericht naar de blauwe hemel, rollen er tranen over mijn gezicht, tranen van diepe emotie en dankbaarheid.”

.
Aanvullende informatie en bronnen

 

 

Over Antoinette

Geboren in Nederland in 1948; volgde de opleiding Leraar Basisonderwijs aan de Kweekschool in Veghel, en rondde die af in 1968; via allerlei paden en wegen leidden geestelijke verdiepingen tot een andere visie op zijn en welzijn, en naar een nieuwe taak: de alternatieve gezondheidszorg. Verhuizing naar Noorwegen volgde in 2010.
Dit bericht werd geplaatst in Beschouwing, Betoog, Reizen, Schouwen, Visie en getagged met , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.