Vierbotnvatni

 

Water, een bron van electro-energie

Vierbotnvatni is de naam van een op een meer lijkende watermassa. Ik durf het niet bij voorbaat “meer” te noemen, want heel veel Noorse meren zijn in beslag genomen voor waterkracht, waardoor er zoveel aan natuurlijke omstandigheden is veranderd, dat het arme wateren worden, op zijn zachtst uitgedrukt: zwaar ontregelde natuurgebieden, maar je ziet het niet.

IMG_2379

Urevassbotn. De foto is hier tot in alle details te bekijken door op de foto daar te clicken en vervolgens met de muis de hele foto te bewandelen. Dan voorbij dit meer, is Vierbotnvatni te zien en ook de ingang van de Geiteryggentunnel.

Natuur past zich altijd aan, daar is het natuur voor, maar soms lukt dat gewoon niet. Men spreekt vol lof over duurzame energie, maar wat er voor opgeofferd wordt, in de natuur, maakt het verre van duurzaam. Er zou op de eerste plaats energie-zuinig geleefd moeten worden en verkwisting van iedere vorm van energie zou uitgebannen moeten worden. Dat kan het eenvoudigste bereikt worden door ieder mens een bepaald basis-quotum te geven. Ga je daarboven dan zou zoveel extra betaald moeten worden dat men het wel laat.

Ik ervaar zelfs geluidsvervuiling van een waterkrachtcentrale, 24 uren per etmaal, onderga zowel psychische als fysieke klachten en ben in behandeling bij een huisarts en osteopaat. Ik werk via discussies met de gezondheidszorg en de veroorzaker: E-CO energi, aan een oplossing van het probleem. Naast die geluidsvervuiling is er hier nogal wat electrosmog, en dit allemaal om de mens verderop te voorzien van stroom voor zijn i-pad. Bijvoorbeeld. Om spelletjes op te spelen. Of om winkels de deuren geopend te kunnen laten houden, om klanten binnen te lokken met een warme luchtstroom. Het is toch groen? O ja? Het is zo schadelijk dat het verboden moest worden. De Noorse natuur wordt uitgebuit om de mens te dienen en dit lijkt vooralsnog niet te stoppen want er wordt stevig geld aan verdiend. Meer hierover in mijn Multerland-blog.

Geiteryggen01

Eén van de riviertjes die uitmonden in Vierbotnvatni. Foto genomen tijdens een wandeling op 18 juli 2015. Rechts buiten beeld: de Geiteryggen-tunnel. Achter mij: Vierbotnvatni.

.

De naam Vierbotnvatni

De naam Vierbotnvatni is samengesteld uit diverse woorden. “Vatni” bijvoorbeeld, betekent meer, water. Ik heb geprobeerd om te achterhalen wat vier en botn zouden kunnen betekenen, waar die van afgeleid zijn, maar ik kom niet ver. Vier kan een door de tijd veranderde klank zijn afgeleid van fire, (fie-ru), wat vier (4) betekent. In totaal liggen daar inderdaad vier “wateren” bij elkaar. In de naam van de, een eind verderop gelegen, Urevassbotn komt ook weer “botn” voor. Op Google Maps wordt de naam Urevassfjorden geschreven, terwijl de Noren Urevassbotn gebruiken. Het woord fjorden is echter ook Noors, en is afgeleid van fjord ([ˈfjuːr], [ˈfjøːr],[ˈfjuːɽ] of [ˈfjøːɽ] in diverse dialecten. Je hoort het terug in combinaties zoals: Tyrifjorden, Drammenfjorden, Oslofjorden. In Noorwegen worden ook wateren, langgerekte meren, alsook de rivier de Storåni en de meren die deel uitmaken van die Storåni, fjorden genoemd, en hier vlakbij zijn dus ook fjorden: Hovsfjorden, Holsfjorden, en Urevassfjorden. Het is interessant meer te lezen over de Noorse fjorden: dit is een verwijzing naar de Engelse versie maar die is zoveel rijker qua inhoud dan de Nederlandse.

.

De Geiteryggen-tunnel

Vierbotnvatni is het dichtst bij de Geiteryggen-tunnel gelegen meer. Deze tunnel dankt zijn naam aan het gebied met die naam, vlak voor de tunnel, er op, en zuidwaarts, richting Hallingskarvet nationaal park. Vanaf hier kunnen ervaren hikers een oversteek maken naar Finse, dwars door nationaal park Hallingskarvet. Je arriveert dan pal voor een ander nationaal park: Hardangervidda.


Letterlijk vertaald betekent het: de rug van de geit. De weg door de tunnel, op de kaart Geiteryggentunnelen, is op Google Earth niet te zien, want de satelliet kan niet door de berg heen kijken. Het is een lange rechte lijn. De eerste keer dat ik hier doorheen ging bracht mij een uiterst beklemmende ervaring: er was geen verlichting, de rotsachtige wanden waren roetzwart. Ik kwam vanuit een oceaan van licht plotseling in een absolute duisternis. Dat was schrikken! Ik kon ook niet terug. Ook niet keren. Het duurt even voor ik een beetje gewend was aan die duisternis, want zelfs de hoogste stand op de lichtknop in de auto, leverde weinig zicht op. Ik ging daarom in een reflex vrijwel direct heel langzaam rijden, want breed is het ook niet, en er was geen eindpunt te zien. Aardedonker. Ik weet nu wat dat woord betekent. Inmiddels is er een nieuwe weg aangelegd, met verlichting, en zijn de muren grijs gemaakt (of wie weet schoongespoten). Het duurt een hele tijd voor je er weer uit bent, en zodra dit gebeurt, lijkt het of je in een totaal ander deel van Noorwegen terecht gekomen bent. Het is er ook merkbaar kouder.

 

Kaart

Mijn fietstochtje op 28 juni 2016. Google Maps: url (including streetview) Filmpje van de waterval (juli 2015)

 

Noorwegen op de fiets

Vlak voor die tunnel is een parkeerplaats. Daar begint mijn fietstochtje, niet de tunnel in [ :)], maar van de tunnel af. Ook niet lang, slechts enkele kilometers heen, en weer terug. Het is er niet vlak, en dat betekent gedeeltelijk naar beneden suizen, hard hoor!, en gedeeltelijk weer klimmen. “Vals plat” is ook aanwezig hier: het lijkt vlak, maar dat is het niet. In een auto merk je dit niet, maar fietsend voel je je benen, alsof je de wind tegen hebt. Die dag, 28 juni 2016, stond er ook een stevige bries, dus op sommige delen ben ik gaan lopen. Dan zie je trouwens nóg meer. Iedereen die Noorwegen bezoekt moet zeker een fiets (proberen) mee (te)brengen. Er groeit ongelooflijk veel moois pal naast de weg. Je hoort overal water sijpelen, of razend naar beneden donderen. Dat hoor je allemaal niet in een auto.

 

Foto’s

Ik heb foto’s gemaakt, en die zijn allemaal gepubliceerd in een speciale map. Het determineren van de wilde planten is weer een hele klus geweest, maar mooi werk, en leerzaam.

 

Water, een bron van levensenergie

Deze fietstocht is voortdurend langs water. Niet alleen rechts van de weg, van de tunnel af fietsend, maar ook aan de andere kant, waar je geen rivier of beekje of “vatn” ziet. Het is er wel! Maar stiller. Alles glimt op de foto hieronder van het constante sijpelende water. Zelfs mijn camera werd nat van de spettertjes. Het plantje is Stjernesildre, ofwel: Saxifraga stellaris.  De woorden “Stjerne” en “stellaris” vertellen  dat de naam is afgeleid van “ster”.

Wat levend water is, gezond, rijk water, word je gewaar in Noorwegen. Het is onvergelijkbaar met het logge, zwaar vervuilde water van de Nederlandse rivieren en heeft zelfs kleur! Het heeft veel ijzig doch puur, helder blauw. Het is wild. Haastig. Dit water houdt van vallen, en verder. Niets houdt het tegen.

De stem van het water heeft vele klankkleuren en variëert qua volume van bulderend tot zacht druppend, spetterend, tot zelfs helemaal geluidloos voortbewegend of stil staand. Op deze foto is het water woest voortstromend, heel hard stromend, en overstemt alles. Het geeft een enorme energie-boost, het is een gelukkig makend gebeuren. Je voelt het in je. Je wordt rivier. Kracht.

IMG_5088

.

Het geheim van water

“Water lijkt zo gewoon. Het valt met bakken uit de hemel en stroomt als vanzelf uit kranen en douchekoppen. Water is ten hoogste een probleem van arme ontwikkelingslanden. Van te veel zon en te veel mensen. Tot zover de gangbare visie. Maar water blijkt meer. Experimenteel onderzoek laat zien, dat water niet simpelweg een scheikundige formule is. Water is een energie met een geheugen. En als die energie niet vrij kan stromen, raakt zij haar vitaliteit kwijt. Ofwel: de weg naar gezondheid en een schoon milieu loopt langs het geheim van water.” Lees verder….

 

 

Deze blog-post is ook gepubliceerd als bladzijde in “Foto’s” (zoek helemaal bovenaan).

Over Antoinette

Geboren in Nederland in 1948; volgde de opleiding Leraar Basisonderwijs aan de Kweekschool in Veghel, en rondde die af in 1968; via allerlei paden en wegen leidden geestelijke verdiepingen tot een andere visie op zijn en welzijn, en naar een nieuwe taak: de alternatieve gezondheidszorg. Verhuizing naar Noorwegen volgde in 2010.
Dit bericht werd geplaatst in Natuur en getagged met , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.