Kunst

Al op jonge leeftijd had ik een sterk gevoel voor kleur, vorm, harmonie, en belangstelling voor kunst. Dat is beslist gerelateerd aan een zekere vorm van creatief talent, in mijzelf, dat zich echter pas later (er was geen geld voor papier en kleurpotloden) kon manifesteren: op de kweekschool. Het was daar een verplicht vak, en voor het eerst kon ik mij uitleven, het moest zelfs, bij de teken/schilderdocent. Het is jammer dat ik niets meer heb uit die tijd. Vrijwel niets. Dat ene beeld van een ver uit zijn werkelijke verhoudingen getrokken dirigent, bewust, werd door mijzelf al in elkaar gewrongen tot niets, omdat de non, de docent voor boetseren, er niets van begreep. Wat een woede borrelde er boven. Dat was de eerste en niet de laatste keer. Later, veel later, zag ik een dergelijk wél “af” beeld in een etalage in Amsterdam. Als kunst. Het was ook een dirigent. Ook uit zijn proporties getrokken. Te lang. Maar dat moest zo, wist ik. Het had van mij kunnen zijn. Ik heb daar lang gestaan, en voelde triomf. Het was een bevestiging van mijn eigen zelf. Diep binnenin. 

De reden om kunst aan mijn blog toe te voegen is daarmee ook verklaard. Hoe dit onderwerp zich hier zal ontwikkelen wordt door de tijd en het “toeval” bepaald. Zo kwam ik ook echt toevallig het werk van Willi Martinali “tegen”, onlangs, zoekend naar iets anders, wat een vondst!, en dit werd in feite de bron van mijn wens kunst uit Noord Brabant te gaan verzamelen, hier, omdat ik zelf in Noord Brabant geboren en getogen ben, en er tot aan mijn vertrek naar Noorwegen, in 2010, heb gewoond. 

*De uitgelichte afbeelding is een fragment van een schilderij van Willi Martinali.

 

 

en een overweging over “kunst”…..