Youtube

Toen ik in 2008 (6 juli) begon met een eigen YouTube channel, simpel om een reactie te kunnen geven op een comment in een video, wist ik niet dat dit het begin zou worden van niet één, maar van meerdere YouTube channels. Sorry, het Nederlandse woord “kanaal” of “kanalen” vind ik gruwelijk plat klinken, dus ik gebruik “channel”.

Het was niet eenvoudig, een channel openen, als een starter. Je moest ook nog eens een naam verzinnen, maar al heel snel kreeg ik de smaak te pakken, voor zelfs de bijzondere lay-out die toen nog in gebruik was. De gretigheid naar beeldmateriaal van overal in de wereld, en ook voor muziek, was intens. Ik had n.l. nauwelijks muziek in huis, het was te duur om aan te schaffen, te duur om naar concerten te gaan. Ik zoog het nieuwe van de wereld allemaal in mij op, en genoot. Ik kon een pianist van zoveel dichterbij volgen, met mijn ogen op zijn handen. Bijvoorbeeld. Het meest fantastische concertgebouw met de meest geweldige plek kon mij dit niet bieden. Ik kon ook nog eens heel relaxed vanaf mijn eigen stoel, gewoon in alle rust luisteren en kijken. Soms rolden de tranen over mijn wangen van ontroering, door het zien en horen van zoveel moois. Zo enorm was de wereld die voor mij openging.

.

Nog meer channels

Van één (Etta48) naar twee (EttasFavourites), een klassiek channel, naar drie (Spheres and Elements, bestaat niet meer), voor volksmuziek, jazz en meer, en dan naar channel vier, over Griekenland. Ik was inmiddels in contact gekomen met ook channels in Griekenland. Nooit eerder had ik echt naar Griekse muziek geluisterd (naast Vicky Leandros, waar mijn vader dol op was, en gedwongen naar Demis Roussos, want die schalde uit alle geluidsboxen in warenhuizen en restaurants) maar daar kwam toen definitief verandering in. Er kwamen nog nooit eerder gehoorde namen in beeld.  Griekenland bleek zoveel meer in huis te hebben dan Vicky of Demis, totaal andere en meer bij mij passende muziekstijlen. Jawel, ik vond een mooie naam, erg toepasselijk: Fond of Greek. Dat ging in december 2008 van start, dus in vijf maanden tijd had ik vier channels. Ik kom in het volgende bericht (weer zo’n plat Nederlands woord voor “post”) hierop terug. Onderaan dit bericht kun je de links naar al mijn YouTube channels vinden.

.

Zelf videos maken

Videos maken werd een nieuw hoofdstuk binnenin dit YouTube proces. Ik durfde niet zo goed, maar met Windows Movie Maker en adviezen van YouTube vrienden is het toch gelukt. Het lijkt makkelijker dan het is, maar een video maken vraagt heel veel geduld, precisie, en techniek. Al doende leerde ik en ik leer nog steeds. In plaats van plaatjes van google te gebruiken ging ik met filmen aan de slag. Erg leuk! De camera ging overal met me mee. Het was een zeer handzaam ding, makkelijk snel in of uit te pakken, en ik leerde truukjes om het ook stil te kunnen houden. Wanneer je ook nog eens bagage mee moet sjouwen, dan worden spieren moe, en handen blijken dan meer te trillen dan je dacht.

Al filmend ga je ook meer zien, je gaat veel meer letten op het mooie in de wereld, je gaat dat proberen vast te leggen, want je weet hoe je het kunt delen: via YouTube, overal in de media. Denk je eens in hoe geweldig het is om vanuit een rijdende trein opnames te maken. Ik genoot altijd al, maar nu reisde ik niet meer alleen, niet meer passief, ik voelde mij verbonden met wat ik zag en met allen die mij lief waren, ook hen die ik niet eens ken, en wie ik dit wilde laten zien, zou gaan laten zien wat er zoal is, wat ik zie. Ik kon voortaan mijn wereld laten zien. Wie ik nog meer ben dan die buitenkant.

.

De eerste reis met een filmcamera 

Dat, filmen tijdens treinreizen, doet me denken aan de allereerste reis met een filmcamera, naar Frankrijk, naar Ecolonie, in de Vogezen. Ik had enkele dagen ervoor de filmcamera gekocht, alles was goed uitgelegd in de winkel, maar…. De camera werkte toch anders dan mij was uitgelegd. Het was een nieuwe versie van een simpele maar geweldige Canon camera. Zo nieuw, dat de verkoper zelf er eigenlijk niks van af blijkt te hebben geweten. Ik had prachtige filmpjes kunnen hebben, zelfs is er gefilmd vanaf de stoel van de machinist, in de trein van Nancy richting Luxemburg. Er bleek niets te zijn opgenomen. De camera miste de kaart, die ik wel had, maar die was er voor het geval het opname-gedeelte in de camera vol was. In de camera zat geen opname-gedeelte. Bleek achteraf. De camera gaf wel aan dat de kaart er niet was, maar dat wist ik ook wel. Ik negeerde dat dus. De vakman zelf had mij immers verteld dat die kaart gebruikt kon worden als reserve. Nou, ik had nog geen melding dat de camera-opname-plek vol was. Dus. Kun je je voorstellen wat dat voor een teleurstelling was toen ik daar achter kwam? Thuis? Met niks? Terwijl ik fantastische landschappen gefilmd had! Een trein-rit, op de plek van de machinist, enkele minuten lang. Vertrekkend vanaf het centraal station van Nancy. Te gek voor woorden, maar alleen nog een herinnering. Ik had wel nog wat foto’s, gemaakt met mijn andere Canon.

Tuurlijk ben ik mijn beklag gaan maken destijds. De verkoper was stil. Bood zijn excuses niet eens aan, hij was met stomheid geslagen, keek schuldbewust. Ik was toen nog te bescheiden en te fatsoenlijk, en heb het erbij gelaten. Ik had een grote geheugenkaart moeten eisen, met nogal wat giga-bites, een hele dure dus, om het goed te maken. Afijn.

.

Long Long Journey

Het was een begin van veel meer reizen, en al die reizen samen maakten een “Long Long Journey” naar uiteindelijk reizen in Noorwegen. Maar dat wist ik toen niet. De video hier is van 2009 (al weer 8 jaren geleden!), een jaar later ging ik verder, mijn eerste vliegreis in mijn leven beginnen, naar Oslo, Moss, noordwaarts dus en van daar verder met de trein van de Bergensbanen, die mij hier bracht waar ik nu schrijf. Ondertussen is YouTube een volwassen medium geworden, met kwaliteitsvarianten tussen enorme bagger en hoogstaande professionaliteit. Ik zit daar ergens tussenin. Deze hier is van mijn kersverse beginstadium, een deel van de laatste treinreis terug vanaf ECOlonie naar Eindhoven, in oktober van het jaar 2009 dus:

.

.

.

.

Aanvullende informatie

Mijn videos in een speellijst: (je kunt kiezen welke je wilt zien, door op de drie horizontale streepjes te clicken, heb je een keuze gemaakt dan moet je de lijst weer even wegclicken door op het kruisje rechts boven te clicken)

 

Mijn video channels:

  1. Antoinette – 1
  2. EttasFavourites
  3. Google Classical
  4. Fond of Greek
  5. Spheres and Elements 2
  6. Multerland
  7. World of Dance
  8. Norway
  9. Arne Næss
  10. Rudolf Steiner
  11. Carl Gustav Jung
  12. Etty Hillesum
  13. The Music of Mikis Theodorakis

 

Mijn video-bewerkingsprogramma

Aanvankelijk werkte ik met Windows Movie Maker. In die beginjaren leverde dat geen full screen video’s op, ook nog eens gestretchte beelden, niet goed dus. Lastig ook om mee te werken, maar het geklungel was niet alleen daardoor geklungel, ik moest leren, vooral geduld te hebben, tijd te nemen voor het werk. In januari 2010 kocht ik een nieuwe laptop, één die beter afgestemd was op het maken van videos, krachtiger dus. Tegelijkertijd kocht ik een programma voor video editing: Pinnacle Studio 14. Inmiddels gebruik ik Pinnacle Studio 17. Ik kan nu met meerdere tracks tegelijkertijd werken, in HD werken, en met widescreen. Daarnaast zijn er diverse effecten, ook voor titels en het werken met teksten, beeld correcties, en zo voorts. Teveel om op te noemen.

.

.

.