Over denken

Dit blog helpt mij om mijzelf te spiegelen aan mijzelf en aan de wereld rondom mij heen. Zelf-analyse en zelfreflectie zijn een noodzakelijk deel van de menselijke ontwikkeling. Dit blog is mijn meldpunt, mijn vriend, mijn praatpaal, mijn eigen geduldige, woorden en gedachten tot zich nemende, ruimte. Dit is de enige reden geweest om ermee te beginnen.
Mijn internet activiteiten zijn een totaal van wat mij interesseert, wat mij ontroert, beroert, tot nadenken aanzet, tot schrijven, of tot creativiteit. Ik ben voortdurend op zoek naar wat mij raakt, naar uitdiepen, aanvullen, het zijn allemaal spiegeltjes van mij zelf, door dat geraakt worden weet ik wie ik (ook) ben. Ook wil ik anderen de mogelijkheid bieden zichzelf te spiegelen aan wat ik schrijf. Anders dan in een gesprek heb je al schrijvende de tijd je woorden te kiezen, te verwijderen, te vervangen, zonder al in de rede gevallen te zijn voor je uitgesproken bent. Stiltes zijn heel natuurlijk, tijdens het schrijven. In gesprekken worden ze vaak als ongemakkelijk ervaren. Voor je met een ander in een echt gesprek kunt komen moet je je eigen gedachten al gevormd hebben. Er zijn jammer genoeg weinig mensen die een gesprek kunnen voeren. Er zijn weinig mensen die luisteren naar wat je zegt, of vragen wat je nou eigenlijk bedoelt. Naar jezelf luisteren is ook een kunst. 
Door te kunnen reageren in de media ben ik voortdurend in de dynamiek van mijn denken, en word daardoor continu uitgedaagd me verder te verdiepen, te transformeren, te evolueren, het oude om te zetten in het nieuwe. Juist degenen die verzet, boosheid of erger in mij oproepen zijn een enorme uitdaging om dat verzet in mij aan te kijken, erin te gaan, te analyseren en te verwoorden. Ik merk dat er in de diepten van mijn denken een weten is dat helder is. Dat weten is waar, geen arrogantie. Het reikt ver, en ik moet dit dan vertalen met de woorden die ik tot mijn beschikking heb, om het aan de ander uit te leggen. Ik leerde inmiddels ook dat het heel vaak geen zin heeft om te reageren omdat ik ook weet of iemand het wel of niet zal snappen, ondanks de uitleg. Heel lang ben ik tegengehouden in mijn heldere weten (gecenterd in mijn zonnevlecht) door een blokkade in mijzelf vanuit een ver verleden. Ik schrijf hierover in “over mij”. Denken is leven, creëert bewustzijn wanneer het diep genoeg reikt. Diep denken is als een enorme boom, diep geworteld tot in de kern van moeder aarde, en met takken die tot in het (goddelijke) universum reiken.
.

Afwisseling

Continue in dat diepe denken zijn is niet mogelijk, niet gezond, en daarom wissel ik die momenten af met andere activiteiten, zoals huishoudelijke activiteiten, opruimen, ordenen, in de tuin werken, foto’s editen, film materiaal editen, video’s maken, of mediteren, yoga oefeningen doen, wandelen, fietsen, boodschappen doen, eten koken, of TV kijken, via uitzending gemist. Op tijd je hoofd leeg maken van denken doet ontdekken dat je het grotere geheel van zijn beter gaat begrijpen, dat denken meer is dan wat het brein oplevert.  Mensen die liggen, en mediteren, hun hoofd leeg hebben van wat hen gedurende de dag bezig houdt, lijken niets te doen, maar op een heel subtiel niveau is er juist een enorme doch zeer verfijnde activiteit, een enorme licht energie. Het is een lange weg naar dat licht in jezelf, maar als je nooit begint vind je het ook niet.

.

Het ongezonde van teveel begrip

In de bijna mensloosheid van de omgeving waar ik woon ontdek ik de weldaad van de leegte, en het enorme contrast met het overbevolkte stressige Nederland. hoezeer de effecten van overbevolking doorwerken in de menselijke geest, hoe dat heel langzaam, sluipend langzaam, afbraak bewerkstelligt. Hoe enorm beperkend ingesnoerd zijn werkt op je mens zijn. Hoe enorm moeilijk het is om jezelf te worden in een zo overvol land als Nederland. Wat het verschil is ontdek je pas wanneer je Nederland achter je gelaten hebt. Dat men daar, in Nederland, dan nog denkt plaats te hebben voor immigranten die in zo groten getale Nederland binnenkomen vloeit voort uit het feit dat men als Nederlander niet meer beseft wat leefruimte werkelijk is, en dat het gezond is, noodzakelijk is, leefruimte te hebben en te koesteren, te beschermen. Leefruimte is meer dan een paar weiden tussen steden, meer dan een trapportaal in een enorme flat. Het ongezonde Nederlandse standpunt levert steeds meer zieke mensen op, maar de goedheid van de Nederlander gaat boven het eigen noodzakelijke, de Nederlander is vooral een goed mens, die niet discrimineert (behalve dan zichzelf), die eindeloos tolerant is, en vooral democratisch, ook humanistisch, die zichzelf liever aan de kant zet om een ander voorrang te geven. Dat is zelfvernietiging, een verkapte vorm van zelfmoord.  Dit is fake-Christen zijn. “Heb je naaste lief als jezelf,”  is een opdracht, gegeven door de bijbel. Van jezelf houden wordt in Nederland (en elders in de wereld) uitgelegd als egoïsme. Dit is gevaarlijk denken. Denken Christen te zijn, en in feite dus niet. Ik zou het mis hebben hier indien in de rest van de wereld ook geen plek meer zou zijn. Nederland is overbevolkt. In de keuze van “waar naartoe” moet gekeken worden hoe groot de bevolkingsdichtheid is. Hoeveel lucht iedere bewoner nog heeft. Nederland moet van de lijst van mogelijkheden. Vol is vol. Vergelijk het met je eigen huis, hoeveel gasten kun je herbergen? Wat is daarbij je maatstaf? Hoever kun je gaan voor je zelf buiten staat? 
.

Socrates

Het was aangenaam shockerend om te ontdekken dat ik Socrates begrijp, de denker aller denkers. Hij zegt een en ander over democratie wat ik zelf al aangegeven had in reacties in de media nadat Trump gekozen was, maar ook toen Tsipras gekozen werd. Ik wist niet eens dat hij dit ook zo dacht. Hij legt zelfs uit dat die vorm van denken de woede van de massa oplevert. Dat gebeurde ook met hem. Dat gebeurt ook nu met hen die tegen heiligenhuisjes aanschoppen. Die zeggen wat zij doorzien. Het is daarom niet mogelijk in de media te reageren met de diepere vorm van denken zonder de woede van het volk op je nek te halen. Velen zwijgen daarom, terwijl zij in een democratisch land wonen, een vrij land. 
Denken is dus niet iets wat alleen de klassieke Grieken konden. Verschil is wel dat zij al geboren waren voor de jaartelling. Wat waren zij hun tijd ver vooruit. De feiten zijn hetzelfde gebleven. De mensheid is niet verder dan de tijd waarin Socrates leefde, honderden jaren voor de jaartelling.

.

De computer als school

De computer biedt communicatie en mogelijkheid om je gedachten te activeren, te ordenen en neer te pennen. Eindelijk vrijheid van meningsuiting. Wie niet wil haakt af, volgt niet meer, en zoekt het elders. Ik doe hetzelfde. Ik moet niets meer, vooral niet mijn mond houden. Ik kan het iedereen aanbevelen. Geen grotere vriend dan een blanko veld voor je ogen en een toetsenbord waarmee je je gedachten kunt neerschrijven. Niets fijners dan te kunnen reageren op actualiteiten in artikelen en columns in kranten van ver weg en van dichtbij, actief deel te nemen aan de ontwikkelingen in de wereld. Het wel en wee van de mensheid is gerelateerd aan gezond of ongezond denken. De crisis waarin we zijn aanbeland is een soort van definitief eindstation, en is voortgevloeid uit ziek, verziekt denken, aangeboden op en gedoceerd aan zelfs universiteiten. Sane en Insane zijn duidelijkere woorden. Insane betekent “gek”, “waanzinnig”. Dat is veel duidelijker dan de oppervlakkige woorden “gezond” en “ongezond”. Trump is de verzinnebeeldiging van absolute waanzin. Er zijn helaas meer van dit soort wereldleiders. Onze toekomst wordt door waanzin bepaald. 
Ik leer gedachten te formuleren, en vooral om vrij te schrijven, zo beschaafd mogelijk, maar vooral scherp, direct, hoe ouder ik word hoe minder blad ik voor de mond neem. Mijn tijd raakt op en het werelddenken heeft tegengas nodig.
Internet, het actief deelnemen aan discussies, leidt tot een betere, heldere begripsvorming, en steeds meer gedetailleerde meningsvorming en uiting, je wordt op je vingers getikt waar het niet in orde is, of niet duidelijk genoeg. Ik tik niet in de laatste plaats op mijn eigen vingers. Voor een blogbericht gepubliceerd wordt en zelfs nog lang daarna, is het talloze malen gewijzigd. 
De computer is een leslokaal voor me. Ik schroom niet om professoren “aan te vallen” wanneer ik heel zeker weet dat zij fout denken of schrijven, dit geldt ook voor politici. Een van mijn grootste, echt diep verdrietige momenten, was te ontdekken dat professoren het niet altijd bij het rechte eind hebben bij cruciale onderwerpen. Soms is het zelfs schokkend te ontdekken hoe weinig ze van het grote geheel werkelijk begrijpen. Schokkend om te ontdekken dat ik met mijn, ten opzichte van hen, zo magere opleiding meer begrijp en weet en zie. Schokkend om de nietigheid van ze te zien, terwijl ze bluffend zichzelf exposeren in de media. Het volk misleidend met een titel. 

.

Professoren, en andere weten-schappers

Er is hoe dan ook één professor waar ik helemaal achter sta. Hij heeft een speciale plek in dit blog. Dat is ook het mooie van de computer: je leert mensen “kennen” die je zonder computer nooit had gekend, gehoord. Je komt bij ze in hun werkkamer of woonkamer, ze praten via de camera tegen je. Wat een rijkdom! Overigens heb ik geen voorkeur voor mensen met een titel, ik heb evenveel, zo niet meer, respect voor gewone mensen, als ze maar wat te zeggen hebben, een denkwereld hebben die verder gaat dan de oppervlakte. Ik heb Sjoke Jansen daarom in hetzelfde museum ondergebracht als professor Holger Gzella. Beiden hebben dezelfde scherpte van denken, zijn voor honderd procent zichzelf en hebben een unieke levensstijl, hebben denk-goed, weten, en tonen dat aan. Sjoke Jansen leert ons dat je weten-schapper, bewuste kunt zijn zonder universitaire opleiding. Ook kunstenaars zijn weten-schappers. Hierdoor, door expressie, kunnen zelfs mensen met Alzheimer weten-schapper zijn, door met schilderen aan de gang te gaan en in hun denk/ervaringswereld te zijn, deze vast te leggen en te delen. De uitzending over “De Geesteszieken” van De Hokjesman toont aan dat wie men geesteszieken noemt weten (bewustzijn) in zich meedragen. In feite zijn er meer werkelijk geesteszieken (zonder [ge]weten) op universiteiten, op hoge posten in de maatschappij. 
.

Denk-training en zingeving

Door mijn *zelf* al maar dieper te leren doorgronden door “ontmoetingen” in denkwerelden, kan ik vanuit nieuwe perspectieven de totale wereld globaal beter begrijpen, in dat complexe gegeven staan, en tegelijkertijd er van loskomen, er bóven staan, omdat het anders in 2017 niet meer mogelijk is ten volle deel te nemen aan de dagelijkse realiteit zonder moedeloos te worden, zonder de zin in het leven te verliezen. Meedenken is zinvol. Je denken trainen en ontwikkelen geeft zin aan je leven. Soms echter verlies ik echt alle moed, juist doordat ik zoveel meer ga zien, en kan ik zeer somber zijn. Hoe meer je ziet, hoe groter het onderscheidingsvermogen, en hoe duidelijker het wordt hoe de stand van zaken is.

.

Synthese

Steeds dieper doordenkend ontdek ik zelfs de betekenis van wat men “het kwade” noemt. De Tao Te Ching heeft mij daar bij geholpen, maar ook mijn eigen leerprocessen en denken helpen mij steeds weer om dat wat ik ooit las, als eigen diepe waarheid te ontdekken en dan te her-inneren, nog dieper begrijpend dan ik het las, toen, lang geleden. Ik leef heel bewust in het nu. Op de plek waar ik ben. Noorwegen. Ik ben hier naar toe geleid, want ik heb nooit de wens gehad om naar Noorwegen te gaan, laat staan te emigreren. Toch is dit gebeurd. Vanuit een heel duidelijk innerlijk weten, stap voor stap, welke voet waar te plaatsen, en wanneer, zonder te weten wat de uiteindelijke geografische plek zou zijn. Dit is een jarenlange tocht geweest. Toen ik op de plek kwam, viel alles op zijn plek, en ondanks worstelingen met heel veel wat gerelateerd is aan een emigratie, en ook wat ik in mijn rugzak meenam vanuit Nederland, is dit thuis voor mij. Nog steeds ben ik diep onder de indruk, en zo dankbaar.